In Memoriam

Blizzard Erlo vom Sutumer Grund
04/03/2005 - 30/03/2011

Verdrietig nieuws...

We wisten al ruim 5 jaar dat Erlo geen goede heupen had. Veel last heeft hij door de jaren heen echter niet gehad...tt afgelopen najaar. Hij werd beduidend strammer. Enige tijd geleden viel ons ook op dat hij met een wat bolle rug liep. Ook was hij incontinent en dronk en plaste hij hl erg veel. We hebben daarop een afspraak gemaakt bij de dierenarts. We hadden wat urine meegenomen en al snel bleek dat hij veel te weinig afvalstoffen in zijn urine had. Dat zou erop kunnen duiden dat zijn nieren niet goed werkten. Uit de daaropvolgende bloedtest bleek inderdaad dat zijn nieren niet goed werkten.

Ook is er een nieuwe heupfoto gemaakt en zowel de dierenarts als wij schrokken ervan. Zijn heupen waren enorm veel slechter geworden door de jaren heen. Daarna is er een foto van zijn rug gemaakt en na het bekijken van de foto bleek al snel waarom hij met een bolle rug liep: hij had spondylose.

Alles bij elkaar opgeteld had Erlo dus veel, heel veel, ernstige problemen waar weinig tot niets aan te doen was. We hadden al besloten dat het nooit een lijdensweg mocht worden voor hem. We zijn doorgegaan met pijnmedicatie en hoopten nog een paar weken van hem te mogen genieten. Helaas bleek dat ijdele hoop te zijn.

Op woensdagmiddag 30 maart was het helemaal mis met Erlo. Hij kon amper lopen en staan en lag alleen maar op zijn kussen met zijn oren in zijn nek, ons aan te kijken alsof hij zei: 'dit wil ik niet'. Toen we later bij hem zaten, viel op dat zijn ogen heel erg snel op en neer gingen. We hebben toen de dierenarts gebeld en konden meteen komen. Hij kon zelf niet eens lopen. Hij kon zijn evenwicht niet bewaren. De dierenarts legde uit dat Erlo waarschijnlijk een probleem in zijn hoofd had. Wat precies? Daar zou een CT-scan voor gemaakt moeten worden. Vast stond wel dat het om een probleem in of bij zijn hersenen ging en dat de prognose niet al te best was.

Van die altijd vrolijke Erlo was niets meer over en we besloten dat het zo niet verder kon. Hij had eenvoudigweg teveel problemen die stuk voor stuk niet of nauwelijks te behandelen waren. We hebben altijd gezegd dat we geen leven zouden rekken omdat wij een hond zo graag zo lang mogelijk bij ons wilden houden. Erlo had pijn en we hebben toen de moeilijke beslissing genomen en hem in laten slapen.

Hij was op 4 maart 6 jaar oud geworden. Veel en veel te jong om te sterven...

Lieve, lieve Erlo...geen pen kan beschrijven hoezeer we je missen. Je bent nu aan de andere kant van de regenboogbrug, bij je lieve vriendinnetje Cintha. Jullie liggen vast samen in een veel te kleine mand onder het toeziend oog van roedelmama Chanty!

Je lichaam kon niet meer. Je was op. Je wilde alles nog zo graag doen en zondag had je een goede dag en heb je lekker in de tuin gerend met de andere honden, iets wat je altijd zo graag deed, maar niet meer mocht doen omdat het je pijn deed. Nu heb je geen pijn meer en kun je zoveel rennen en spelen als je zelf wil!

Lieve Erlo,

Als tranen een trap konden bouwen
en herinneringen een brug
dan klommen we hoog de hemel in
en brachten je mee terug
als sterren konden spreken
als sterren konden zien
zou je dan vanavond heel even willen zwaaien
en twinkelen als een groet
zodat wij hier beneden weten
hoe het zonder jou verder moet

Het gemis is zo ontzettend groot lieve kanjer! Het ga je goed daar aan de andere kant van de regenboogbrug. Ooit zien we elkaar terug!